Ελληνικά 

Ἡ γερόντισσα Γαλακτία ἀνέπτυξε ἰδιαίτερη σχέση μὲ τὸν Ἀρχάγγελο Μιχαήλ! Ἡ ἐπισφαλής ὑγεία τῆς ἀγαπημένης της ἀνιψιᾶς Ἀντωνούλας, τὴν ὁδήγησε νὰ στείλει ἐπωνύμως τὸ τάμα της στὸν Πανορμίτη τῆς νήσου Σύμης. Σφράγισε τὰ σχετικά μέσα σὲ ἕνα μπουκάλι καὶ τὸ πέταξε στὴν θάλασσα. Τὸ τάμα της πῆγε ἐνδοθαλασσίως στὸν προορισμό του, ἔλαβε τὴν ἐνημερωτική ἀπάντηση ἀπὸ τὸ προσκύνημα καὶ ἡ μικρὴ Ἀντωνούλα τὴν ἑπόμενη μέρα μίλησε. Ἔκτοτε, ἡ σχέση της μὲ τὸν Ἀρχάγγελο ἦταν διὰ βίου ζωηρή, ἄμεση, δυνατὴ καὶ τὰ θαύματα ποὺ ἐπιμαρτυροῦν αὐτὴν τὴν διάθερμη ἀγαπητική συναλληλία, ἦσαν συνεχὴ καὶ ἀπροσμέτρητα.

Πέταξε καὶ ἕνα ἄλλο μπουκάλι στὸ Λιβυκό Πέλαγος, ποὺ βρέθηκε σ’ ἕνα ἐρημοκκλῆσι τοῦ Ταξιάρχη στὴν Ἀνώπολη Σφακίων καὶ ἔγινε αἰτία αὐτὸ τὸ θαῦμα, νὰ ἀνακαινισθεῖ καὶ νὰ ξαναλειτουργήσει ὁ πεπαλαιωμένος καὶ ἐγκαταλελειμμένος αὐτὸς ναός.

• Ὁ Ἀρχάγγελος, συνεχῶς ἔδειχνε τὴν εὔνοιά του στὴν νεαρὴ κόρη μὲ τὴν ἰσάγγελο πολιτεία. Καὶ ὅταν κάποτε, πιέσθηκε πολὺ γιὰ νὰ ἐνδώσει στὴν ὁλοκλήρωση ἑνὸς συνοικεσίου, πῆρε ἀγκαλιὰ τὴν εἰκόνα τοῦ Ἀρχαγγέλου καὶ τὸν καθικέτευε σπαρακτικὰ στὸ δωμάτιό της, νὰ ἐπέμβει δυναμικὰ καὶ νὰ ματαιώσει τὴν ἐξύφανση τῆς θετικῆς προοπτικῆς. Ἡ παρουσία του καὶ πάλι, ἦταν ἄμεση. Ἔγινε σεισμὸς στὸ σπίτι, ξεμανταλώθηκαν οἱ πόρτες, ἕνας θόρυβος τάραξε τοὺς προξενητὲς καὶ τοὺς ἐνοίκους. Ὁ εὐλαβὴς ἰατρὸς πατέρας, πείσθηκε πλέον ὅτι ἡ ὑπόθεσις γάμος ἦταν γιὰ τὴν Γαλάτεια τελείως ἀτελέσφορο γεγονὸς καὶ κάθε ἄλλη διαχείρισις τοῦ πράγματος, θὰ ἀπέβαινε γι’ αὐτὴ μαρτύριο.
• Μέχρι τὰ βαθειά της γεράματα, σκορποῦσε, ἔδιδε «τοῖς πένησι». Ήταν γερόντισσα πιά, χειρουργημένη καὶ στὰ δύο πόδια ἀλλὰ ἔστηνε μία μεγάλη κατσαρόλα φαγητὸ γιὰ νὰ μὴν στερηθοῦν οἱ μοναχικοὶ γέροντες καὶ ἕνας ἄρρωστος ἡλικιωμένος τῆς γειτονιᾶς. Γι’ αὐτό, λίγο πρὶν τὸ τέλος, τὴν ἐπισκέφθηκαν ἀνάμεσα σὲ ἄλλους, οἱ ἑπτὰ Ἀρχάγγελοι ποὺ μεταφέρουν τὶς προσευχὲς τῶν ἁγίων ἀπὸ τὴν γῆ στὸν οὐρανό. Τῆς συστήθηκαν μὲ τὰ ὀνόματά τους, δὲν τὰ λησμόνησε ἀλλὰ τὰ ἐνέταξε στὴν καρδιακή μνήμη της: Μιχαήλ, Γαβριήλ, Ραφαήλ, Ουριήλ, Βαραχιήλ, Φανουήλ, Θαναήλ. Ὁ Οὐριὴλ τῆς εἶπε ὅτι φυλάει τὴν ἄβυσσο. Σήκωσαν ψηλὰ τὶς ρομφαῖες καὶ τῆς ἔκαναν «ρεκάπιτο» ὅπως εἶπε, γιὰ νὰ περάσει. Τὴν ὁδήγησαν σὲ ἕνα πάγχρυσο παλάτι. Εἶναι ὁ τόπος τῆς κατοικίας σου, τῆς εἶπαν. Στὴν μέση ξεχείλιζε ἕνα ὁλόχρυσο δοχεῖο ποὺ ἀνέβλυζε κρυστάλλινο νερό. Ρώτησε: «Τί εἶναι αὐτό;» «Εἶναι τὸ δοχεῖο τῆς καρδιᾶς σου» ἀπάντησαν. «Καὶ ξεχειλίζει ἡ ἁγνότητά σου, ἡ σιωπή σου, ἡ ταπεινοφροσύνη σου καὶ οἱ ἐλεημονιές σου».
• Γερόντισσα: Οἱ ἄγγελοι εἶναι ἀσώματοι. Φῶς εἶναι. Ὄχι ὅμως σὰν τὸ μέγα φῶς. Περνοῦν ἀπὸ τὸ μέγα φῶς καὶ λάμπουν. Ἐμφανίζονται καὶ σὰν ἄνθρωποι. Ἔρχονται ὅμως καὶ πολλοὶ μαζί. Ἔρχονται σμήνος. Ὁ κάθε ἄνθρωπος ἔχει φύλακα ἄγγελο. Ἀνάλογα μὲ τὶς πράξεις μπορεῖ νὰ σοῦ στείλει καὶ δεύτερο. Ὅταν οἱ ἄνθρωποι κάνουν ἀκατονόμαστα ἔργα φεύγουν.
• Εἶδε πλειάδα Ἁγίων, τὴν χορεία τῶν Ἁγίων Πατέρων, τὸν Μέγα Ἀντώνιο καὶ τὴν παρέα του, τὸν ἐπουράνιο Ναὸ μὲ τὶς ἀπερινόητες –ὅπως εἶπε– φωταψίες καὶ μουσικές του. Ὁ Ἀρχάγγελος Μιχαήλ, ὁ πολυαγαπημένος της, ἐμφανιζόταν συνεχῶς στὴν γιαγιά, καὶ τὴν ἐνίσχυε στὸ τελευταῖο στάδιο τοῦ ἀγώνα της. Τὸ παράδοξο εἶναι ὅτι ἐμφανίσθηκε καὶ σὲ μιὰν ἀπὸ τὶς οἰκονόμους τῆς Γερόντισσας, ζωντανὰ γιὰ νὰ δυναμώσει τὴν πίστη της. Ἐπιστατοῦσε ὁ ἴδιος στὴ διαδικασία ἐξόδου καὶ ἐλάμβανε πρωτοβουλίες.
• Γερόντισσα: «Ήμουν μὲ τὸν Ἀρχηγὸ τοῦ παντὸς καὶ ὅλο τὸ ἐπιτελεῖο. Ὅλοι οἱ ἀξιωματικοὶ ἀλλὰ ἦρθε καὶ ὁ Πρῶτος. Μεγάλη καὶ φοβερὴ ἀπώλεια! Τί εἶναι αὐτὰ ποὺ θὰ γίνουν. Κοίτα… Ὁ ἐχθρός, νάτος ἐκεῖ ἔξω τί κάνει; “Ὁ Θεὸς μεθ’ ἡμῶν καὶ οὐδεὶς καθ᾽ ἡμῶν”. “Σῶσον Κύριε τὸν λαόν σου καὶ εὐλόγησον τὴν κληρονομίαν σου”. Ἀνώμαλα, ἀνώμαλα, ἀνώμαλα… Παντρεμένοι, νεαροὶ καὶ ἱερατικά. Πολλὰ κακὰ εἴδανε τὰ μάτια μου. Μεγάλο κακὸ θὰ ἔρθει. Πολεμοῦμε νὰ τὸ παντήξομε. Στὸ τέλος ὅλα θὰ τακτοποιηθοῦνε. Ὄχι ὁ ἕνας ἔτσι, ὁ ἄλλος ἀλλιῶς. Ὁ Μέγας Στρατηλάτης τῶν Οὐρανίων Δυνάμεων, ὁ σκοῦρος (ὁ Μιχαὴλ) ἔλεγε: “Ἀφοῦ δὲν λένε γιὰ μετάνοια καὶ ντρέπονται νὰ τὸ ποῦνε ἐκείνοι ποὺ πρέπει, λέγε ἐσὺ στὸν κόσμο νὰ μοῦ φωνάζουν στὰ δύσκολα καὶ νὰ μοῦ λένε: Ἔχων σὲ προστάτην καὶ βοηθόν, φύλακα καὶ ρύστην τῆς ψυχῆς μου τῆς ταπεινῆς, Μιχαήλ πρωτάρχα καὶ μέγα Ταξιάρχα, ἐν ὥρα τοῦ κινδύνου, σύ μοι βοήθησον»».

Αποσπάσματα ἀπὸ τὸ βιβλίο: «Ἡ ὁσία γερόντισσα Γαλακτία τῆς Κρήτης», Ἐκδόσεις Θεοµόρφου.

English Translation

Elder Galaktia developed a special relationship with Archangel Michael! The fragile health of her beloved niece Antonoula led her to send her vow personally to Panormitis on the island of Symi. She sealed the items in a bottle and threw it into the sea. Her vow traveled across the waters to its destination, she received a response from the pilgrimage site, and little Antonoula spoke the next day. Since then, her relationship with the Archangel was lively, immediate, and powerful throughout her life, and the miracles that attest to this ardent loving connection were continuous and immeasurable.

She also threw another bottle into the Libyan Sea, which was found in a deserted chapel of Taxiarchis in Anopolis, Sfakia, and it became the cause for a miracle: the old and abandoned church was renovated and restored to service.

• The Archangel continuously showed his favor to the young girl with angelic guidance. And once, when she was under great pressure to yield to a marriage arrangement, she took the image of the Archangel in her arms and it guided her painfully into her room, intervening powerfully to cancel the planned union. His presence was immediate again. There was an earthquake in the house, doors unlatched, and a noise alarmed the matchmakers and the residents. The devout father, a doctor, was convinced that the proposed marriage was completely unsuitable for Galateia, and any other handling of the matter would have been a torment for her.
• Until her old age, she distributed food to the poor. She was now an elderly nun, operated on both legs, yet she would prepare a large pot of food so that the solitary elders and a sick elderly neighbor would not go hungry. For this reason, shortly before her end, she was visited, among others, by the seven Archangels who carry the prayers of the saints from earth to heaven. They introduced themselves by name; she did not forget them but stored them in her heart: Michael, Gabriel, Raphael, Uriel, Barachiel, Fanuel, Thanael. Uriel told her he guards the abyss. They raised their swords high and gave her a “recap” as she said, to pass. They led her to a golden palace. “This is the place of your dwelling,” they told her. In the center overflowed a golden vessel of crystal-clear water. She asked: “What is this?” “It is the vessel of your heart,” they answered. “And it overflows with your purity, silence, humility, and charity.”
• Elder: Angels are incorporeal. They are light. Not, however, like the great Light. They pass through the great Light and shine. They also appear as humans. Many come together; they come in a swarm. Every person has a guardian angel. Depending on one’s deeds, a second may be sent. When people commit unspeakable deeds, they leave.
• She saw a multitude of Saints, the choir of the Holy Fathers, Saint Anthony and his companions, the heavenly temple with its indescribable lights and music, as she said. Archangel Michael, her beloved, constantly appeared to her and strengthened her during the final stage of her struggle. Paradoxically, he also appeared to one of her housekeepers, alive, to strengthen her faith. He supervised the process of her passing and took initiatives.
• Elder: “I was with the Chief of all and the entire staff. All the officers, and even the First came. A great and terrible loss! What will happen? Look… The enemy, there outside, what is he doing? ‘God is with us, and no one against us.’ ‘Save, Lord, Your people and bless Your inheritance.’ Unusual, unusual, unusual… Married, young, and clerical. My eyes have seen many evils. Great evil will come. We fight to restrain it. In the end, everything will be settled. Not one this way, another that way. The Great Commander of the Heavenly Powers, the dark one (Michael) said: ‘Since they do not speak of repentance and are ashamed to say it, you speak to the world to call upon me in difficulties and say: Having you as protector and helper, guardian and savior of my humble soul, Michael, chief and great Commander, in the hour of danger, help me.’”

Excerpts from the book: “The Holy Elder Galaktia of Crete”, Theomorfou Publications.

Russian Translation

Старшая монахиня Галактия развила особое отношение с Архангелом Михаилом! Хрупкое здоровье её любимой племянницы Антонулы побудило её лично отправить свой обет к Панормиту на острове Симис. Она запечатала предметы в бутылку и бросила её в море. Её обет дошёл до места назначения, она получила ответ от паломнического центра, и маленькая Антонула заговорила на следующий день. С тех пор её отношения с Архангелом были живыми, непосредственными и сильными на протяжении всей жизни, а чудеса, свидетельствующие о этой пламенной любящей связи, были непрерывными и неизмеримыми.

Она также бросила другую бутылку в Ливийское море, которая была найдена в заброшенной часовне Таксиарха в Анополисе, Сфакия, и это стало причиной чуда: старый заброшенный храм был отремонтирован и вновь введён в службу.

• Архангел постоянно проявлял благоволение к молодой девочке с ангельским наставлением. И однажды, когда её сильно давили, чтобы она согласилась на брак, она взяла изображение Архангела в руки, и он направил её в комнату с болью, вмешавшись силой, чтобы отменить планируемый союз. Его присутствие снова было мгновенным. В доме произошёл сейсмос, двери распахнулись, шум напугал свах и жильцов. Благочестивый отец, врач, убедился, что предложенный брак совершенно неприемлем для Галатея, и любое другое вмешательство стало бы для неё мучением.
• До глубокой старости она раздавала еду бедным. Она уже была пожилой монахиней, оперированной на обеих ногах, но готовила большой котёл еды, чтобы одинокие старцы и больной пожилой сосед не