Annesini cehennemden kurtaran Keşiş!
MS 5. yüzyılda yaşamış olan Kyros piskoposu Theodoret,
bir keresinde çok uzaklardan gelen bir keşiş tarafından ziyaret edildiğini anlatır.
Onu dinlendirdi ve yemek yedirdi.
Keşiş yemek yerken sadece sol elini kullandığını fark etmiş
ve sağ eli bir alçakla sarılıydı
Piskopos ona meraktan değil ama ilgiden elinin neden sarılı olduğunu sordu.
ve hatta rendelenmiş yaşlı bir kuzgunla,
Oysa giysilerinden paçavralar içinde bir keşiş olmadığı belliydi.
Aslında, şüphelendiği gibi, keşişin elinde bir yara olup olmadığını görmek için onu çıkarmak istedi,
Ama o buna izin vermedi ve hemen üzerini örttü, çünkü dayanılmaz bir koku yaymaya başlamıştı.
Keşiş piskoposa şunları söyledi:
Kardinal Hazretleri, benim çok güzel, çok şişman bir annem vardı, ne yazık ki çok erken yaşta dul kaldı,
Kötü yola sürüklendi ve bir fahişe oldu.
Ve sahip olduğu muhteşem güzellik sayesinde çok geniş bir "müşteri kitlesi" kazandı.
O çok zengin oldu ve ben de bolluk ve zenginlik içinde büyüdüm.
Ama büyüdüğümde ve neler olduğunu anlamaya başladığımda,
Annemin bu durumundan nefret ederek bir süreliğine ondan uzaklaştım ve bir manastıra gittim.
Ama bir noktada annemin aniden öldüğünü öğrendim.
Ve onun günahla elde ettiği tüm o muazzam mülk artık benimdi.
Ben de gittim ve son drahmisine kadar tüm bu mülkü yoksullara dağıttım ve tekrar çöle doğru yola çıktım,
Annemin kurtuluşu için dua ediyorum.
Tabii ki babam uyurken ben bir bebektim.
Ama bir keşiş olarak her zaman Tanrı'ya, o dönemde bilinen tüm manastırlarda verilen sadakaları bana bildirmesi için dua ettim,
Annemin ruhu için dua etmek ve pek çok Perhiz ayini yapmak için
Bir yıl sonra Kudüs'e gittim ve o zamanki Patriğe tüm olayı anlattım.
Ve bana dedi ki:
Tüm o büyük serveti yoksullara dağıtmakla elbette çok iyi yaptınız.
ve manastırlara annenin adına ayin yapmaları için verdi,
Ama annenin ruhunun nerede olduğunu öğrenmek için benden bilgi istiyorsun,
Sana cevap vermeye layık değilim.
Ancak ne burada ne de Kudüs ve çevresinde proaktif bir ihtiyar vardır,
böylesine büyük bir vahiy hakkında bilgi alabileceğiniz
Böylece Patriğin onayını alarak Mısır'daki Thebaid Sketes'e gittim.
Orada gerçekten de pek çok peder ve münzevi ile tanıştım, onlar da beni Çölün derinliklerinde bana yardım edebilecek bir İhtiyara yönlendirdiler.
Ve böylece ham bir dorva, biraz su ve ekmekle, bu Elder'ı bulmak için yolculuğuma çıktım.
Babalar bana şöyle demişti: "Karşılaştığın ilk mağarada onu bulacaksın."
Ve gerçekten de otuz günlük bir yolculuktan sonra mağarayı ve mağaranın girişinde çıkıp beni karşılayan o kutsal adamı buldum.
Orada ayaklarına kapandım, ona tövbe ettim, parmak uçlarını öptüm
ve gözlerinde yaşlarla annemin hayatından bahsettim.
ve onun ruhunun kurtuluşu için yaptıklarım,
yaptığım sadakalar ve perhiz ayinleriyle
Çocuğum, diyor, sana öğretmemi istediğin şey çok büyük bir şey.
Ama yine de, buraya gelmek için bu kadar zahmete ve otuz günlük uzun bir yürüyüşe girdikten sonra,
Tanrı'dan, ikimiz birlikte, annenin ruhunun nerede olduğunu söylemesini isteyeceğiz.
Bunun üzerine kutsal münzevi mağaranın kapısına çıktı, bir taş çark aldı ve bir daire çizerek bana şöyle dedi
Bu çemberin içinde gelin ve dik durun
Ve yedi gün boyunca hiç oturmadan burada duracaksın.
Ne yiyecek, ne içecek, ne de hareket edeceksiniz!
Yedi gün yedi gece, ayakta ve hareketsiz durarak, Tanrı'nın size merhamet etmesi için sürekli dua edeceksiniz.
bizi aydınlat ve annenin ruhunun durumunu bize açıkla.
Her gün daha da artması gereken gözyaşlarıyla Tanrı'ya sürekli yalvaracaksınız.
Aynı şeyi mağarada da yapacağım.
Ve gerçekten de, tıpkı o kutsal Yaşlı ve ünlü münzevinin dediği gibi yapıldı.
Böylece yedinci günün gecesi geldiğinde, keşişin aklı cennete gitti.
ve bir ruh coşkusuyla Tanrı'nın Krallığı'nın dehşetini gördü
Ve Tanrı'nın hem cehennemde hem de cennette mevcut olduğunu
Cennette sevinirler ve cehennemde acı çekerler
Diyelim ki sol tarafında korkunç bir göl, pislik, çamur ve dayanılmaz kokularla dolu bir lağım çukuru gördü.
Korkunç bir karışım, kaynıyor, kaynıyor ve kaynıyor
Yeni Ahit'in son kitabı olan Vahiy'in bize söylediği gibi, bu korkunç ateş gölünde,
ruhların yukarı ve aşağı gittiğini gördüm
Bazen içine batarlar, bazen de içinde yükselirler,
nefes almak gibi biraz yukarı çıkıyor ve geri girip tekrar çıkıyor,
sonu olmayan...
Tıpkı fasulye ya da nohut haşlamak gibi bir hissi vardı ve haşlandıkça yükselip alçalıyorlardı,
Aynı şekilde o da bu mutsuz varlıkların bir aşağı bir yukarı gidişlerini izledi.
Yani bir noktada, başını gördüğü annesini tanıdı.
Gölün kenarında duran oğlunu da tanıdı ve seslendi:
Çocuğum MERHAMET!!!! YARDIM!!!!
Ve tekrar battı
Ve tekrar çıktı, tekrar çıktı, şimdi tam ortasına kadar
Ve tekrar ağlıyor "merhamet! merhamet! merhamet! yardım edin! yardım edin!"
Çocuğum, bana yardım et, bana yardım et, bana yardım et!!!! Yanıyorum, boğuluyorum, işkence görüyorum ve acı çekiyorum!
Ve yine battı
Ve üçüncü kez dışarı çıktı.
Ve acım o kadar büyüktü ki, diyor keşiş, ıstırabım o kadar büyüktü ve özlemim o kadar büyüktü ki, o an tekrar battı,
Elimi içeri daldırdım, saçlarından tuttum ve büyük bir güçle dışarı çektim...
Ve yanımda güzel bir altın yüzme havuzu görüyorum
Bir noktada, bir kayadan... ki o bir kaya değildi, ne olduğunu bilmiyorum!
gürül gürül akan su bu havuzu doldurdu, asla dolmadı ve asla boşalmadı
Annemi aldım ve onu bu yüzme havuzuna koydum, yıkandı, temizlendi ve kar gibi bembeyaz oldu.
Sonra onu yüzme havuzundan çıkardım ve orada bembeyaz giyinmiş bazı gençler vardı,
Ona beyaz giysiler verdiler, onlara sarındı ve Azizlerin dansına katıldı!
Ve o, Tanrı'nın Krallığı'nın sevinciyle coşan o parlak gençlerin, o görkemli insanların arasındaydı,
Kendime gelene kadar beni sürekli ve durmaksızın memnun etti.
Sabah yedinci gün biterken kendimi çemberin içinde buldum,
Annemin ruhunun durumu için hararetle yalvarıyor ve tabii ki Tanrı'ya sürekli şükrediyordum.
O kutsal münzevi bana sorduğunda:
Bu akşam ne gördün çocuğum? Bütün bunları anlattım.
Ve tabii ki gözyaşları içinde Tanrı'mıza ve Kurtarıcımıza şükrettim,
Annemin ruhunu Cehennem'den çıkaran sonsuz merhameti için!
Ama elim bu korkunç lanetli ateş gölüne daldığında
kokuşmuş ve kokuşmuş ve hatta dirseğe kadar, sadece yanmakla kalmamıştı (çünkü göl yanıyordu), aynı zamanda korkunç bir şekilde kokuyordu
Babacığım, diyorum, o kutsal Yaşlı ve münzeviye, sana çok yalvarıyorum, bir şeyler yap ve elimi iyileştir.
Ve bana dedi ki:
Hayır! Hayır! Ölene kadar bunu göstereceksin!
Bu, Kutsal Ayin'in, anma törenlerinin ve zafer alaylarının ne kadar büyük bir güce sahip olduğunun bir kanıtıdır,
ölmüş bir kişi için tespih ve sadaka ile dualar
Büyük sofu ve yaşlı adam cübbesini yırttı ve bana şöyle dedi:
Paketleyin
Burası şimdi güzel kokacak
Ve şüphe duyanlar için, annenizin ruh hikayesinin gerçekliğini kanıtlamak için onu çözeceksiniz
Kardinal Hazretleri, biraz fazla ileri gittiniz.
Şimdi tamamını izleyin!
Ve bütün Cellini açtı
Ve despot "pis kokuya" dayanamayıp odayı terk etti
Koku o kadar korkunçtu ki
Ama o kutsanmış Yaşlı'nın cübbesi kutsanmış bir cübbeydi, bu yüzden böyle bir kokusu vardı...
İngilizce
.jpg)
