Pentecostal Sects = People Outside the Church
They believe they perform real miracles, but these works are not from God. Without spiritual discernment, people can easily be deceived.
These groups work outside the fullness of the Church, and many false teachings can become instruments of spiritual deception. They use the name of Jesus Christ in order to attract and mislead naïve people, while failing to understand that the devil can also imitate spiritual experiences. The devil gives, and the devil takes away.
If someone becomes involved in these practices, it can be very difficult to escape from them unless there is true humility, repentance, and confession before an Orthodox priest. Through sincere repentance and the grace of God, a person can be freed.
Pentecostals often attempt to justify “speaking in tongues” by referring to the First Epistle of St. Paul to the Corinthians (chapters 12–14). However, St. Paul wrote these passages precisely because the use of tongues had already become a source of disorder within the Church of Corinth. Even though he did not completely forbid them, he clearly reduced their importance and emphasized order, discernment, and edification within the Church.
Therefore, these passages should not be used to encourage the modern revival of glossolalia, but rather to approach it with caution — especially when it becomes evident that not every spiritual manifestation comes from the Holy Spirit.
As Orthodox Christians, we know that the authentic gifts of the Holy Spirit exist within the Body of Christ, which is the Orthodox Church, and not outside of it.
Ελληνική Έκδοση
Πεντηκοστιανικές αιρέσεις = Άνθρωποι έξω από την Εκκλησία
Πιστεύουν ότι κάνουν αληθινά θαύματα, όμως αυτά τα έργα δεν προέρχονται από τον Θεό. Όταν δεν υπάρχει πνευματική διάκριση, ο άνθρωπος μπορεί εύκολα να πλανηθεί.
Οι ομάδες αυτές λειτουργούν έξω από την πληρότητα της Εκκλησίας, και πολλές πλάνες μπορούν να γίνουν όργανα πνευματικής εξαπάτησης. Χρησιμοποιούν το όνομα του Ιησού Χριστού για να προσελκύουν και να παραπλανούν αφελείς ανθρώπους, χωρίς να καταλαβαίνουν ότι και ο διάβολος μπορεί να μιμείται πνευματικές εμπειρίες. Ο διάβολος δίνει και ο διάβολος παίρνει.
Αν κάποιος μπλέξει με αυτά τα πράγματα, είναι δύσκολο να ελευθερωθεί, εκτός αν υπάρξει αληθινή ταπείνωση, μετάνοια και εξομολόγηση σε Ορθόδοξο ιερέα. Με ειλικρινή μετάνοια και τη χάρη του Θεού, ο άνθρωπος μπορεί να ελευθερωθεί.
Οι Πεντηκοστιανοί συχνά προσπαθούν να δικαιολογήσουν τη «γλωσσολαλιά» αναφερόμενοι στην Α΄ Επιστολή του Αγίου Παύλου προς Κορινθίους (κεφάλαια 12–14). Όμως ο Άγιος Παύλος έγραψε αυτά τα χωρία ακριβώς επειδή η χρήση των γλωσσών είχε ήδη γίνει αιτία αταξίας μέσα στην Εκκλησία της Κορίνθου. Παρότι δεν την απαγόρευσε πλήρως, μείωσε ξεκάθαρα τη σημασία της και τόνισε την τάξη, τη διάκριση και την οικοδομή της Εκκλησίας.
Γι’ αυτό, τα συγκεκριμένα χωρία δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται για να ενθαρρύνουν τη σύγχρονη αναβίωση της γλωσσολαλιάς, αλλά για να αντιμετωπίζεται με προσοχή — ιδιαίτερα όταν γίνεται φανερό ότι δεν προέρχεται κάθε πνευματική εκδήλωση από το Άγιο Πνεύμα.
Ως Ορθόδοξοι Χριστιανοί γνωρίζουμε ότι τα αυθεντικά χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος υπάρχουν μέσα στο Σώμα του Χριστού, δηλαδή στην Ορθόδοξη Εκκλησία, και όχι έξω από αυτήν




