I really liked the video, and it’s definitely worth being translated on ...

There was once a God-fearing and virtuous lady who was married and had children. She was never absent from church, gave generously to the poor, fasted, and possessed many other virtues as well. Even so, this unfortunate woman had committed one sin that she never confessed. Oftentimes she would go to her spiritual father intending to reveal it; however, after confessing all her other transgressions, she would feel embarrassed and fail to reveal this one as well. This lady would frequently stand and cry inconsolably before the icon of the Mother of God, beseeching Her compassion to forgive the crime. Finally, she died without confessing her sin to anyone. When she passed, her family members were waiting for one of her daughters from a distant region to arrive for the funeral, and for this reason, they did not bury her until the third day. As they were chanting the funeral service in the church—great are Thy wonders, O Lord!—this deceased woman came back to life. She sat up in the coffin and proclaimed the following: “Great is the power of the Ever-Virgin Mary!” Then she requested that someone call her spiritual father. When he arrived, she confessed her hidden sin to him and then said the following for all to hear: “I, the wretch, on account of shame, did not confess one sin I had committed. I wept every day for this mistake with much contrition, begging the Ever-Virgin Theotokos to show Her mercy on me and not permit me to be condemned for this particular sin. As soon as my wretched soul came out of my body, however, many demons grabbed it like wild wolves, jeering at me for my hidden sin. They were rejoicing for this sin and assumed that they would retain me on account of it. After they dragged me down to Hell, where there was a deep darkness and inconsolable suffering, unexpectedly, the intercessor of sinners and Queen of the Angels appeared. She was shining brighter than the sun and emitted the limitless light of God into that entire gloomy area. Censuring the demons for taking me without the Lord having given them authority to do so, she rescued me from their hands and said to them, “Let us take her to the righteous Judge, and may whatever His compassion decides be done.” Then she turned to me and said, “Fear not, my daughter, I will help you.” When she took me to Christ the Lord, I saw Him sitting on a magnificent throne. I could tell that He was upset and displeased with me, ready to sentence me to eternal death. But our Lady Theotokos stood before Him with humility and said, “I pray and beg Thy goodness, my most compassionate Son and loving God. Please forgive this poor soul through Thy great mercy and through Thine immaculate and precious Blood, which Thou didst spill for sinners. Thou knowest the great reverence which she had for me and how many tears she shed before my icon, weeping for her sin.” The Lord, however, responded, “You know, my dear Mother, that no one can be saved without the mystery of life-saving confession, which this soul foolishly disregarded. She did not confess her sin, and now I can't forgive her, for in Hades there is no repentance.” The Theotokos replied, “Truly, my sweetest Son. No one can be saved without confession; however, You are the Ruler of life and death, and You are capable of all things. Please, I ask You to remember this unfortunate soul’s numerous good deeds, and above all her fervent adoration and her tremendous love and faith towards Me, and show to her Your infinite compassion, which exceeds all the sins of the world.” Then Christ responded, “So that I do not sadden you, dear Mother, I command this soul to return to her body. Let her confess her sin according to the law, and then may she be forgiven.” “When the Master Christ had finished saying this, my guardian angel returned my soul to my body and brought me back to life, as you have witnessed. And now I am about to die again momentarily. For this reason, I beg all of you, my family and friends, and my beloved daughter: cease from your tears because you do not help me by crying. Instead, commemorate me during the Divine Liturgies, and give as many alms as you can on my behalf. Live carefully, for the love of God, so that you do not sadden Him with anything, and confess all your sins sincerely, without concealing any of them.” And having said these things, she fell asleep once more in the Lord.

Tüm Gerçek, Kıbrıslı Türkler Hakkında

1570 yazında Osmanlı donanmasının başında 180 bin askerle Larnaka sahiline çıkan Lala Mustafa Paşa’yı karşılayan limanda hiçbir Türk yoktu. Çıktı, ilerledi ve diz çöküp kendisine tapmayan herkesi kılıçtan geçirdi. St. Hilarion çevresine kolayca ulaştı, Lefkoşa çevresine konuşlandı ve nihai saldırısını planladı.

Venedikliler, o dönemde tüm Kıbrıs’ı yönetiyordu. Bu işgal, onların en büyük kabusu oldu. Kiliseler, eski yapılar ve kulübeler yıkıldı; üç yıl içinde Lefkoşa surlarının ilk sırasını tamamladılar. Ama devamı yetişemediği için tüm kaleyi toplayıp savunmaya hazır hale getirmeye çalıştılar. Planları arasında ikinci bir sıra inşa etmek de vardı ancak Osmanlı saldırısıyle yetişemeden kaldı. Bu savunma hattını ünlü mühendis Paolo Sarvorano tasarlamıştı .

Pedieos Nehrinin Yönü Değiştirildi ve Su hendeği

Venedikliler nehir yatağını değiştirdi ve surları çevreleyen hendeği suyla doldurmaya çalıştı. Böylece kuşatma daha da zorlaşacaktı. Ancak zaman daralıyordu, Osmanlı ordusu yeni fetihlere ve kan akıtılmaya hazırdı.

Çarpışmalar acımasızdı. Fanatik İslamcıların dalgalar halinde saldırısı, Venedikli makineli toplar tarafından püskürtülüyordu. Savunucular, kaledeki surlardan bir ay boyunca nöbetleşe korunuyordu. Bayraktarı Surlara tırmanıp bayrağı diktiğinde, Osmanlı birlikleri içeri girdi. Bayraktarı öldü ama yara tam anlamıyla açıldı. Osmanlılar, yağma ve tecavüze doymayan bir öfkeyle Lefkoşa’ya girdiler. Suyun tükenmişti; kent yerle bir edildi. Tüm aristokrat aileler –ve birçok sıradan halk– öldürüldü. Osmanlı kılıçları durmaksızın kesiyordu.

Bir İngiliz Gezginin Tanıklığı

Dönemin İngiliz gezgini şöyle anlatıyor:

“Köle cariye ve efendisi kaçmaya çalışırken, bir Osmanlı hançeri rüzgârı kesti ve efendisinin başını havada bir top gibi savurdu. Cariye durdu, önlüğünü açtı, başı aldı ve başıyla birlikte kaçmaya devam etti. Ancak birkaç adım sonra Osmanlı öfkesi onu da öldürdü. Ne cariyeleri, ne hanımefendileri, ne gençleri, ne yaşlıları, ne çocukları affettiler. Emir, ‘hepsini öldürün’ idi.”

Yerel Rum Kıbrıslılar da hedef alındı; çoğu savaştan kurtuldu, bazı Venedikliler dağlara kaçıp hayatta kaldı. Kentin sokakları, yabancı kaynakların aktardığına göre kanla kırmızıya boyandı. Nüfus oranına göre bu katliam, İstanbul’un fethinden daha büyüktü.

Famagusta’da ise Markantonios Bragadin ve tüm Venedik soyalı aristokrasi idam edildi; kent teslim edilmesine rağmen galyalarla kaçmaları bile engellendi.

Kıbrıslı Türkler Nasıl Ortaya Çıktı

1571’de Kıbrıs Osmanlıların eline geçti. O dönemde adada resmi olarak Türk unsuru yoktu. Osmanlılar, bölgeyi paşalıklar hâline böldü, az sayıda garnizon bıraktı. Donanma ve büyük askeri birlikler başka bölgelere yöneldi. Ardında bugün Kıbrıslı Türkleri oluşturan topluluğun nasıl oluştuğu sorusu kaldı.

Farklı teoriler var.

Pana yotis Hatzidimitriou, Linovamvakoların (çoğu zaman kâğıt üzerinde Müslüman görünerek vergilerden kaçan) önemli bir kısmının Ege Rum ve Maronit kökenliydi; aynı kökten gelen Kıbrıslı Rumlarla ortak kökenleri olduğunu belirtiyor .

Theolog–dinbilimci Faidon Th. Papadopoulos, Linovamvakoların yaşam koşulları nedeniyle Müslüman görünüp, Britanya idaresiyle birlikte topluca Ortodoks Hristiyanlığa döndüğünü yazıyor. Ancak bu dönüşüm kesintili oldu; dinsel liderlik çatışmaları ve Britanya bürokrasisi buna engel oldu.

Ortak Kökenler

Britanya yönetimi döneminde binlerce kişi kendini Müslüman olarak kaydederken ana dili Yunancaydı; sonraki sayımlarda Hristiyan olarak görünüyorlardı. Larnaka, Lemesos, Lefkoşa, Paphos ve Famagusta bölgelerinde birçok köy bu dönüşümü yaşadı. Örneğin, Akrounta, Agios Tychonas, Mathikoloni, Monagroulli, Palodia, Fasoula, Finikaria, Pyrgos ve diğerleri .

Linovamvakolar ve İsimler

“Linovambakos” adı, çift yüzlü bir giysiden gelir; pamuklu dış yüzey, içte gizli kimliği örten ‘laikli’ tarafı sembolize eder. Papadopoulos’un yayımladığı iki kitapta, bu toplulukla ilgili nüfus belgeleri, nüfusun bir sayımda Müslüman, diğer sayımda Hristiyan olarak görünmesi gibi kanıtlar yer alıyor. Aynı şekilde telluryalı köylerinde 1882 tarihli bir belgeyle topluca Ortodoks Hristiyanlığa geri dönüş bildirilmiştir.

Dönüşümün Sonu ve Engel

1878–1914 yılları arasında bu toplulukta dönüşüm yaşandı. Ancak kilise liderliği ve Britanya yönetimi tarafından yeterince desteklenmedi. Bu da dönüşümü engelledi. Askerlik, melez evlilikler gibi nedenlerle birçok kişi sonunda İslamı seçti. Kıbrıs’ın siyasi geleceğine dair ümitsizlik, dönüşümü daha da zorlaştırdı.

Ek Deliller

Saint isimli Türk köyleri, Osmanlı zamanında inşa edilmiş kiliseler ve mezarlıklar, Yalnızca Yunanca konuşan bazı Kıbrıslı Türkler hâlâ yaşamakta. Örneğin, Lurucina ve Galinoporni gibi köylerde 1930’a kadar öğrenciler ve veliler yalnızca Yunanca konuşuyordu; zor durumda kalınca Ayasofya’ya yalvarıyorlardı. Bugün halen bazı yaşlı Kıbrıslı Türkler yalnızca Yunanca biliyor .

Britanya dönemi Kilise’nin bazı Linovamvakoların kilise ve okul yapımına destek olduğu halde, bu yaygın ve süreklilik taşıyan bir politika değildi. Evkaf gibi yerel İslami kuruluşlar, cami ve okullar kurarak Linovamvakoları Müslüman kalmaları için teşvik etti.

Kıbrıslı Türklerin Büyük Kısmı, Gerçekten Türkiye’den Değil

Papadopoulos’a göre, bugün Kıbrıslı Türklerin büyük çoğunluğu Türkiye’den gelen değil; Linovamvakolar gibi yerli kökenli Türk kimliği benimsemiş kişilerdir. Birçoğu pratikte dinsiz sayılır ve bazılarında hâlâ Hristiyan duyguları hâkimdir.

Aziz İsimli Köyler

1960 nüfus sayımına göre adada 634 köy vardı; bunların 117’si tamamen Müslüman (Kıbrıslı Türk)ydı. Ancak Papadopoulos bu yerlerin çoğunluğunun tarihi olarak Hristiyan olduğunu vurguluyor. Örneğin; Lefkoşa’da Agios Epifanios Soleas, Agios Theodoros Tyllirias, Agios Ioannis Solemani; Lemesos bölgesinde Agios Thomas; Famagusta’da Agios Andronikos, Agios Efstathios, Agios Iakovos, Agios Simeon; Paphos’ta Agios Georgios; mixed köylerde Agia Marina Skyllouras, Agios Georgios Lefkas gibi isimler taşıyor .

Rauf Denktaş’ın köyü bile bir Aziz ismi taşır: Agios Epifanios Soleas. İlk nüfus kayıtlarda çoğunlukla Hristiyan olan bu köy, sonraki kayıtlarda tamamen Osmanlılarca Müslüman olarak tanımlandı.

Who are the Turkish Cypriot

 

Who Are the Turkish Cypriots Really? A Look Into Their Historical Origins

✍️ By Anninos 

🧬 Who Are the Turkish Cypriots?

Turkish Cypriots form a distinct community in Cyprus, speaking Turkish and adhering mainly to Sunni Islam. Their presence officially began in 1571, when Cyprus came under the rule of the Ottoman Empire. However, many of them were not “Turks” in the ethnic sense, but Greek or Maronite Christians who converted to Islam—often for survival, social advancement, or tax exemption.

⚔️ Conversions to Islam in Cyprus

During the early Ottoman period (16th–17th centuries), a significant number of Greek Cypriots converted to Islam, either voluntarily or under pressure. According to historian Ronald Jennings, 30–34% of early “Muslim Cypriots” were in fact Islamized locals.

🧢 The Linobambaki – Crypto-Christians

An in-between group were the Linobambaki: individuals who outwardly embraced Islam but secretly maintained Christian beliefs and practices, particularly in remote villages. Notable communities included Louroujina, Potamia, Ayios Sozomenos, and others in the Mesaoria region.

🕌 The Identity of Turkish Cypriots

Many Turkish Cypriots are descended from:

• Ottoman settlers (soldiers, officials),
• Converted Greeks and Latins, and
• Crypto-Christian families (Linobambaki), who were gradually assimilated.

For this reason, genetic studies show that many Turkish Cypriots carry Mediterranean/Greek DNA markers.

🗣️ Tradition, Language, and Religion

Although Turkish-speaking, Turkish Cypriots preserved many elements of Cypriot folk culture: Greek-based words, local cuisine, customs, and even folk songs. In older generations, some also spoke Greek.

🔁 From Islamization to Turkification

In the 20th century, especially after 1974, Turkish nationalism led to a systematic “Turkification” of the community and an effort to erase their Christian-Greek roots. However, deep roots cannot be easily erased.

📌 Conclusion

Turkish Cypriots are not all descendants of “ethnic Turks” but rather the product of a complex historical blend. Many are actually Islamized Greeks, a forgotten yet essential part of our shared Cypriot history. The truth, however uncomfortable for some, is part of our collective identity.