«Η ψυχή ενός αβάπτιστου ανθρώπου μοιάζει με ένα κομμάτι κάρβουνο που, όσο κι αν προσπαθήσεις, δεν μπορείς να το ανάψεις.
Η ψυχή όμως του βαπτισμένου ανθρώπου μοιάζει με αναμμένο κάρβουνο!
Όσο, όμως, ο άνθρωπος αμαρτάνει και παραμένει αμετανόητος, χωρίς εξομολόγηση και μετάνοια, το κάρβουνο αυτό σιγά-σιγά σβήνει.
Κι όμως, εξαιτίας του απέραντου Ελέους και της Αγάπης του Θεού προς τον άνθρωπο, δεν σβήνει εντελώς. Παραμένει μέσα του μια μικρή, μοναδική σπίθα.
Όταν ο άνθρωπος μετανοήσει πραγματικά και προσέλθει με ειλικρινή καρδιά στην εξομολόγηση, το κάρβουνο ξαναζωντανεύει και η φωτιά ανάβει και πάλι!
Η μόνη περίπτωση κατά την οποία το κάρβουνο σβήνει ολοκληρωτικά είναι όταν ο άνθρωπος καταστεί αιρετικός ή αρνηθεί το βάπτισμά του.»
— Δημήτριος Παναγόπουλος (1916–1982)
Λαϊκός Ιεροκήρυκας
Σημείωση: Το κείμενο κυκλοφορεί ως απόδοση λόγων στον Δημήτριο Παναγόπουλο. Η ακριβής πρωτογενής πηγή του συγκεκριμένου αποσπάσματος χρειάζεται επιβεβαίωση.
The Spark of the Soul and the Power of Repentance
“The soul of an unbaptized person is like a piece of coal that, no matter how hard you try, you cannot ignite.
But the soul of a baptized person is like a burning coal!
Yet, as long as a person continues to sin and remains unrepentant, without confession and repentance, that coal slowly fades away.
And yet, because of God’s infinite Mercy and Love for mankind, it does not go out completely. A small, unique spark remains within the person.
When a person truly repents and approaches confession with a sincere heart, the coal comes alive again and the fire is rekindled!
The only case in which the coal goes out completely is when a person becomes a heretic or rejects his or her baptism.”
— Dimitrios Panagopoulos (1916–1982)
Lay Preacher
Note: This text circulates as an attribution to Dimitrios Panagopoulos. The exact primary source of this particular passage requires verification.
Искра души и сила покаяния
«Душа некрещёного человека подобна кусочку угля, который, как ни старайся, невозможно зажечь.
Но душа крещёного человека подобна горящему углю!
Однако пока человек продолжает грешить и остаётся нераскаянным, не исповедуясь и не принося истинного покаяния, этот уголь постепенно угасает.
И всё же, благодаря бесконечному милосердию и любви Бога к человеку, он не гаснет полностью. Внутри остаётся маленькая, единственная искра.
Когда человек по-настоящему раскаивается и с искренним сердцем приходит на исповедь, уголь снова оживает и огонь разгорается вновь!
Единственный случай, когда уголь гаснет полностью, — это когда человек становится еретиком или отвергает своё крещение».
— Димитриос Панагопулос (1916–1982)
Светский проповедник
Примечание: Этот текст распространяется как высказывание, приписываемое Димитриосу Панагопулосу. Точный первоисточник данного отрывка требует проверки.
No comments:
Post a Comment